در زیر آب های دریاچه تی تی کا کا، پژوهشگران، به یک سایت تاریخی استثنایی با آثاری غریب برخوردند. سایتی که خبر از یک آئین سنتی قدیمی می دهد. منطقه ای در مرز دو کشور بولیوی و پرو با نشانه هایی از تمدن قرن پنجم و دوازدهم پیش از میلاد. آئینی که در آن حیوانات را قربانی می کردند. پیکره هایی سنگی از حیوانات با تزئیناتی از طلا و سنگ های گرانبها. آویزها و دستبند های قیمتی. پیش از این هم در مناطقی دیگر چون جزیره خورشید در ان سو، آثاری از طلا و سنگ های گرانبها، کشف شده بود.
یکی از مهمترین آداب اجتماعی آشوریان ایران، چنین بوده که هرگاه جمعیت آنان در شهری روی به فزونی نهاده است، آنان به تاسیس انجمنهای ملی و فرهنگی و اجتماعی مبادرت نموده اند. به همین جهت بود که در سال 1898، پس از مهاجرت عده ی کثیری از جوانان آشوری-کلدانی ساکن سلماس به تهران و استخدام در وزارتخانه ها و ادارات دولتی، بنیان اولیه ی انجمن آشوریان تهران گذارده شد.