امیدواری، برای سلامت انسان مفید است. بررسی تازه روانشناسان آن چنان که در روزنامه فرانسوی لوفیگارو آمده می گوید آنان که در زندگی با امید، سرمی کنند، نسبت به دیگران بیشتر عمر می کنند. مشتاق بودن، شگفتی ساز بودن، زندگی باشور بیشتر، طول عمر انسان را افزایش می دهد. قانع بودن درزندگی، داشتن نگاه مثبت، امید به آینده داشتن سبب افزایش عمر می شود. آنان که با اضطراب، نگرانی و نومیدی، زندگی می کنند. در قیاس با آدم های مثبت، عمری کوتاه تر دارند. پژوهش تازه در بیمارستان کرتل این را می گوید.
هنر دشوار شاد بودن، عنوان پژوهش «کرستف دوره» است. آیا شادی می تواند دست یافتنی باشد. اکنون در دانشگاه های جهان، شادی را تدریس و آموزش می دهند. دانشگاه هاروارد، چنین کلاس هایی دارد. دانشمندان می گویند، شادی را باید آموخت، درک کرد و انتقال داد. انگار در یک بطری باشد، آن را باز کنید، همه چیز را در آن خواهید یافت. دست کم در تمام روز. »فرانسوا خاویر بلامی» ، پژوهشگر فرانسوی می گوید: آنان که درپی شادی های ساده هستند. آن را مثل هر کالای مصرفی به کار می گیرند.
پژوهش تازه علمی می گوید مادرهای صاحب دو فرزند و کار تمام وقت، بیش از دیگران، از اضطراب بیشتر، آسیب می بینند. پژوهشی که در دانشگاه منچستر، برزنان انگلیس انجام شده، این را نشان می دهد، که می تواند، درمورد زنان بسیاری در جهان امروز، صدق کند. اضطراب در چنین زنانی، چهل درصد بیش از زنان دیگر است. زنانی با دوفرزند و کارتمام وقت درقیاس با دیگر زنان غیر شاغل، تداوم کار در این زنان، به ایجاد اضطراب مزمن می انجامد.
ماشینی که می باید افسونگری و سحرآفرینی کند، اکنون از انسان تقلید می کند و هوش مصنوعی، نام گرفته است. ماشینی که می گویند رفتارهای بد آدمی را هم دنبال می کند.در مثل، روباتی هست که نژاد پرست است. روزی آرتور سی کلارک خالق افسانه های علمی تخیلی نوشت: فن آوری پیشگام باید گونه ای جادوی غیر قابل تشخیص در جهان پدید آورد. از زمان اختراع چرخ توسط آشوریان باستان، اختراعات و ابداعات همواره نوآور و شگفتی ساز بوده اند، اکنون هوش مصنوعی اما، خوب و بد انسان را تقلید و تکرار می کند. دیگر ماشین خلاقیتی ندارد جادویی در کار نیست.
یکی از مهمترین آداب اجتماعی آشوریان ایران، چنین بوده که هرگاه جمعیت آنان در شهری روی به فزونی نهاده است، آنان به تاسیس انجمنهای ملی و فرهنگی و اجتماعی مبادرت نموده اند. به همین جهت بود که در سال 1898، پس از مهاجرت عده ی کثیری از جوانان آشوری-کلدانی ساکن سلماس به تهران و استخدام در وزارتخانه ها و ادارات دولتی، بنیان اولیه ی انجمن آشوریان تهران گذارده شد.